(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş, hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili müvekkillerinden Mebrure Ö.'ün eşi Rıfat Ö.'ün dava konusu yerde lokantacılık yapacağından bahisle kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın süresinde açılmadığını, ihtiyacının samimi olmadığını, asıl amacının kirayı arttırmaya yönelik bulunduğunu, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme istem gibi karar vermiştir.
İhtiyaçlının boşta olduğu dinlenen tanıkların beyanlarından ve tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Eski kiralayanın 1990 yılında ihtiyaç nedeniyle açtığı dava ile yine 1995 yılında akde aykırılık nedeniyle açılan davaların reddedilmesi ihtiyaçlının ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını göstermez. Ayrıca kiralanan bar olarak kullanıldığına göre lokanta olarak da kullanılabilir. Bu durumda ihtiyaç iddiasının samimi olduğunun kabulü ile kiralananın tahliyesine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde red kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 11.9.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy