(6570 S. K. m. 7, 11)
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi ve kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkeme davanın reddine karar vermiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6570 Sayılı Yasanın 7. maddesinin 1.fıkrasında tahliye davalarının kiraya veren kişi tarafından açılacağı açıkça belirtilmiştir. 6570 Sayılı Yasanın yazılışından dava açma hakkının münhasıran kiralayana ait olduğu anlamı çıkarılamaz. Malik adına vekaleten veya vekaleti olmaksızın yahut temsilen kiraya veren kişiye tanınan dava hakkının asilden yani malikten esirgenmesi düşünülemez. Kökleşen içtihatlara göre malik ihtiyaç nedeniyle tahliye davası açabilir. Yasalarımızda bunu yasaklayıcı bir hüküm bulunmamaktadır.
Somut olayda davacı dosyadaki tapu kaydına göre kiralananın tamamının malikidir. Konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesini isteyebilir. Davacının dava hakkının bulunduğunun kabulü gerekir. Davalı ile yapılan 1.7.1996 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli şifahi kira sözleşmesi 6570 Sayılı Yasanın 11.maddesi uyarınca yıldan yıla yenilenerek dava açıldığı tarihe nazaran 30.6.2000 tarihinde sona ermiş olup, bu tarihi izleyen bir ay içinde 24.7.2000 tarihinde açılan dava süresinde olduğundan mahkemece yapılacak iş iki ayrı sebebe dayanan davanın esası hakkında bir karar vermekten ibaret iken yazılı gerekçe ile davacının malik olduğu halde kiralayan olmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K. nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 17.09.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy