(6570 S. K. m. 7/d)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili müvekkilleri dava konusu taşınmazı 12.4.200 tarihinde satın aldıklarını, ihtiyaçlarını bildirir ihtar keşide ettiklerini, ihtara rağmen davalının tahliye etmediğini, ihtiyaçları olduğunu belirterek açmış oldukları iş bu dava ile kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı vekilinin ihtarların usulüne uygun tebliğ edilmediğini, müvekkillerinden F. Yıldırım'ın ne kiracı ne de kefil olduğunu, ihtiyacın şirket ihtiyacı olduğundan tanık göstermeyeceklerini, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme davacıların ihtiyaçlarının samimi olduğunu kabul ederek kiralananın tahliyesine karar vermiştir.
Davacılar her ne kadar kendi ihtiyaçları için dava açtıklarını, kiralananın bitişiğindeki dükkanda mobilya ticareti ile uğraştıklarını belirtmiş iseler de dava konusu mecurun bitişiğinde davacıların faaliyetlerini sürdürdüklerini iddia ettikleri yerde G. T. Mobilya Sanayi ve Ticaret Limitet Şirketinin faaliyet gösterdiği keşfen saptandığı gibi vergi levhası işyeri açma izin belgesi ve oda sicil kaydındaki adreslerden anlaşılmaktadır. Hakiki şahıslar ancak kendilerinin eşlerinin veya çocuklarının ihtiyacı için tahliye davası açabilirler, hükmü şahsın ihtiyacı için dava açamazlar. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK. nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 02.10.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy