(6570 S. K. m. 7)
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesi ile ihtiyaçlı Fatih Ö.'ün halen kirada elektrik malzemeleri teşhiri ve mühendislik işini yaptığını, ancak burasının küçük olduğu gibi gelen ağır malzemelerin 9.katta bulunan işyerine çıkarılmasında zorluklar yaşandığını, kiralananın ise zemin katta ve büyük olduğunu belirterek davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, dava dilekçesinde ne iş yapıldığının belirtilmediğini, ihtiyacın neden doğduğunun anlaşılamadığını, davacıların kiralananı mevcut durumu bilerek kiraya verdiklerini ihtiyacın samimi olmadığını ve yeni doğmadığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Bir kimsenin ihtiyacı nedeniyle kendi mülkünde oturmak istemesi en tabi hakkıdır. Ancak ihtiyaç iddiası incelenirken sözleşmenin özellikleri, tarafların karşılıklı durumları, yapılacak işin kiralananda yapılmasına engel bir halin mevcut olup olmadığının araştırılması gerekir.
Olayımızda: Tahliyesi istenilen yerin bulunduğu bina tümüyle davalı bakanlıkça kiralanmıştır. Binanın girişi tek olup, giriş ve çıkışlar kontrole tabidir. Davalı bakanlık mesai saatlerine bağlı olduğu halde davacının böyle bir yükümlülüğü yoktur. Hal böyle olunca kiralananın bulunduğu binanın bir bölümünün tahliye edilerek davacının ihtiyacına tahsis edilmesi düşünülemez. Bu durumda davacının mesleğini kiralananda yürütmesine engel halin mevcut olduğunun kabulüyle davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK. nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.02.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy