(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve ödenmeyen kira alacağının tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkeme her iki davayı reddetmiş ve hüküm davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili, davacıya ait dairenin davalı tarafından 1.9.1996 tarihinde aylık 15.000.000.- TL'den kiralandığını, davalının akdin başından beri kira ödemediğini belirterek tahliyesine ve toplam 435.000.000.- TL kira alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı savunmalarında dava konusu yeri 20.11.1996 tarihinde yazılı sözleşme ile davacı yurt dışında olduğundan vekili olan babası M.'ten kiraladığını, aylık kiranın 120 Mark olduğunu, sözleşmenin 5 yıllık olup, bu 5 yılın kirasını peşin ödediğini, daha önce M.'in aynı nedenle açtığı davanın reddedildiğini belirterek bu davanın da reddini istemiştir.
Mahkemece davacının iddiasını kanıtlayamadığından davasının reddine karar verilmiştir.
Davacının dava konusu taşınmazın maliki ve kiralayanı olduğu ihtilafsızdır. Davalının söz ettiği davacının babası olan M.'in onun vekili olduğu kanıtlanamamıştır. Bu durumda davalı tarafından M.'e bir ödeme yapılmış olsa dahi usulüne uygun ödeme kabul edilmesi mümkün değildir. Davalı kira bedellerinin davacıya ödendiğini iddia ve ispat edemediğine göre temerrüt olgusu gerçekleştiğinden kiralanandan tahliyesine ve davacının da kabul ettiği aylık 120 Mark üzerinden alacağın tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı görüldüğünden hükmün bozulması icap etmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 3.12.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy