(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, müvekkilinin halen oturduğu Bilkent semtinin şehir merkezine 12 km işyerine 18 km ve çocuklarının okuluna da uzak olduğunu belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı vekili, ihtiyacın samimi olmadığını, asıl amacın kira arttırmaya yönelik olduğunu, ulaşım imkanı olan büyük şehirlerde konutun işyerine uzaklığının tahliye sebebi sayılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme davacının ihtiyaç iddiasının samimi olduğundan bahisle kiralananın tahliyesine karar vermiştir.
İhtiyaç iddiasının kabul edilebilmesi için ihtiyacın gerçek ve samimi olduğunun kanıtlanması gerekir.
Davacı müvekkilenin halen oturduğu Bilkent semtinin işyerine, şehir merkezine ve çocuklarının okullarına uzak olduğunu gidip gelmesinin zorluk arzettiğini ve külfetli olduğunu, işyerine ve okullara yakın olan kiralananda oturmak istediğini iddia etmiş ise de Ankara gibi her türlü ulaşım imkanı olan bir şehirde konutun işyerine uzak oluşu tahliye sebebi sayılamaz. Bu bakımdan ihtiyaç iddiasının varlığı kabul edilemeyeceğinden davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde kabul kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 10.12.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy