(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, dava dilekçesinde halen bir işinin ve kira geliri dışında bir gelirinin olmadığını, bu nedenle kiralananda çay ocağı işleteceğini belirterek kiralananın tahliyesini talep etmiştir.
Davalı kiralananın çay ocağı işi için tahliyesinin doğru olmadığını, çevrede bu işi yapan çok sayıda yer bulunduğunu, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 1.1.1997 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Davacı emekli olduktan sonra bir işinin olmadığını, kiralananda çay ocağı işleteceğini belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. İhtiyaç iddiası davacı tanıklarınca da doğrulanmıştır. Davacı 1942 doğumludur. Yapacağını söylediği iş itibariyle sağlık durumunda bir olumsuzluk olduğu ne iddia edilmiş ne de bu konuda bir belge sunulmuştur. Mahkemenin kabul ettiği gibi kiralananın çevresinde benzer iş yapan iş yerlerinin bulunması davacının ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını göstermez. Bir kişinin yapacağı işi seçmesi de kendi ihtiyarındadır. Davacı halen emekli olduğuna ve işinin bulunmadığına kiralananda yapılacak işe elverişli bulunduğuna göre ihtiyacın gerçek, zorunlu ve samimi olduğunun kabulü ile davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 11.3.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy