(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava ihtiyaç nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece tahliye kararı verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı taşınmazı satın aldığını İstanbul'dan gelen elemanının Ankara'da kalacak yerleri olmadığını elemanlarının kalması yönünden kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı ihtiyacın samimi olmadığını, davanın reddini savunmuştur.
6570 Sayılı Kanunun 7/d maddesindeki sürelerden yararlanılarak açılan davanın süresinde olduğu görülmüştür.
6570 Sayılı Kanun zorunlu, samimi ve sürekli ihtiyacı tahliye nedeni olarak kabul etmektedir.
Olayımızda davacı iktisap ettiği taşınmazı İstanbul'dan zaman zaman gelen elemanlarının kalması için satın aldığını iddia etmiş, şahitlerde bu yönde beyanda bulunmuşlardır. İddianın niteliği itibarıyla sürekli ihtiyaç varlığından söz edilemez. Davanın reddine karar vermek gerekirken bundan zuhul ile yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi hatalı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 6.4.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy