(6570 S. K. m. 7/d)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava, iktisap ve konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davanın kabulüne karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, dava konusu taşınmazı iktisab ettiğini halen yazlık bir evde oturduğunu bu eve ihtiyacı olduğunu ileri sürerek 6570 Sayılı Yasanın 7/d maddesi gereğince süresinde açmış olduğu iş bu dava ile kiralananın tahliyesini talep etmiştir.
Davalı, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını dava konusu kiralananın satışı teklifinin davacı tarafından bizzat yapıldığını davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme ihtiyaç iddiasının samimi olduğunu kabulle davalının kiralanandan tahliyesine karar vermiştir.
6570 Sayılı Yasa zorunlu ve samimi ihtiyacı tahliye nedeni kabul etmiştir. Davacı kiralananı iktisab ettikten sonra davalı şirkete satın alması için teklifte bulunduğu bizzat davacının beyanından anlaşılmaktadır. Konut ihtiyacı olan bir kimsenin oturmayı düşündüğü yeri satmak istemesi ihtiyacın zorunlu ve samimi olmadığını gösterir. Bu durumda samimi olmayan davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile davayı kabul kararı vermesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 29.4.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy