(6570 S. K. m. 7) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davalının 4 nolu daireye taşınmasına, 2 nolu dairenin davacıya tahsisine karar vermiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı, dava dilekçesinde müvekkilinin oldukça yaşlı olduğunu ve halen aynı binanın 4 nolu dairesinde oturduğunu, yürüme güçlüğü çektiğini, bu nedenle giriş katta bulunan dava konusu mecura ihtiyacı bulunduğunu belirterek açmış olduğu iş bu dava ile kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı vekili savunmasında ihtiyaç sebebiyle tahliye davasını malik açması gerektiğini, asıl amacın kira artırmaya yönelik olduğunu, aynı yerde bir üst kattaki daireyi 1 yıl önce kiraya verdiğini, davacı kızının yanında oturduğunu, dava konusu yerin oturmaya müsait olmadığını, kendi oturduğu mecuru müvekkile teklif etmesi gerektiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme davalının 2 nolu daireden çıkararak 4 nolu daireye taşınmasına 2 nolu dairenin davacıya tahsisine karar vermiştir.
Davacı dava dilekçesinde sağlık sebebi nedeniyle kendi ihtiyacı için dava konusu 2 nolu dairenin tahliyesini istemiştir. Mahkeme davalının 2 nolu daireden çıkarak 4 nolu daireye taşınmasına 2 nolu dairenin davacıya tahsisine karar verilmişti. Ne taraflar arasında bir anlaşma nede davacının bu yönde bir talebi vardır. Talebi aşarak hüküm tesisi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 29.1.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy