(6570 S. K. m. 7/c)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili, davacının halen kiracı olduğu yerde eczacılık yaptığını artık mesleğini dava konusu kiralananda sürdüreceğini belirterek davalının tahliyesini istemiştir.
Davalı taraf, ihtiyacın samimi olmadığını ve dava konusu yerin büyüklüğü bakımından eczane olmaya elverişli olmadığından davanın reddini savunmuştur.
6570 Sayılı Yasanın 7/c maddesi gereğince tahliye istenebilmesi için ihtiyaçlının samimiyeti yanında işyerinin yapılacak işe de uygun ve elverişli olması gerekir. Bu davada dava konusu yerin 27 m2 olduğu mahallinde yapılan keşifte ölçümle belirlenmiş eczacı bilirkişi tarafından verilen raporda "Eczane ve Eczane hizmetleri hakkındaki yönetmeliğe göre bu yönetmelikteki 5.3.1993 tarihli değişiklikten önce açılma ruhsatı verilmiş olan, ancak bu yönetmeliğin 9.maddesi hükmüne uymayan eczanelerin yalnız bir defaya mahsus olmak üzere kendi işyeri olmak koşuluyla kullanılmasında sakınca bulunmadığı belirtilmiş", mahkemece de bu görüş ve tanık beyanları dikkate alınarak tahliye kararı verilmiş ise de bilirkişi tarafından, bahsedilen yönetmelik hükmü hatalı yorumlanarak evvelce eczane olarak kullanılan işyerine verilen ruhsatın devam etmesi söz konusu olacakken şahsa verilmiş bir ruhsat düşünülerek nakline sakınca bulunmadığı değerlendirilmiştir. Bu durumda 27 m2 büyüklükteki dava konusu yerin ilgili yönetmelik hükümlerine uygun olmadığı ve bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi hatalı görüldüğünden hükmün bozulması icapetmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 20.5.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy