(818 S. K. m. 278, 289)
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak dava duruşmalı işlerden olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hüküm davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili mülkiyeti müvekkili şirkete ait Y.... iplik Fabrikasının 26.4.2001 tarihinde düzenlenen 1.5.2001 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi gereği davalı şirkete kiraya verildiğini, davalı kiracının sözleşme gereği fabrikada yapması gerekli bakım ve onarımı yapmadığını Tarsus Birinci Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/5 D.iş sayılı tespit dosyasında bilirkişiler tarafından tanzim edilen rapor sonucu anlaşıldığını, söz konusu raporda belirtilen eksikliklerin giderilmesi, makinaların bakım ve onarımlarının yapılması amacıyla davalıya 15 gün süreli ihtarname gönderildiğini, süre sonunda Tarsus Birinci Sulh Hukuk Mahkemesinin 2002/40 D.iş sayılı dosyası ile yapılan tespit ve bilirkişiler raporunda ihtarnamede belirtilen hususların yerine getirilmediği, davalı tarafından kira sözleşmesi kapsamında olmayan depoların kullanıldığını ileri sürerek akde aykırılık nedeniyle akdin feshi ile kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü hususların tahliye nedeni olamayacağını, işletmenin halen faal ve 500 işçinin çalışır vaziyette olduğunu, ayda yaklaşık 250 milyar TL elektrik faturası ödendiğini, müvekkili şirketin fabrikaya 500 milyar TL tutarında yedek parça alımı yaptığını, fabrikada gerekli bakım ve onarımın yapılmadığı iddialarının doğru olmadığını ve müvekkili şirketin sadece sözleşme konusu birimleri kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Taraflar arasındaki 1.5.2001 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli sözleşme ile iplik fabrikası, makine parkuru, idare binası, kazan dairesi ve sosyal tesisler ile çırçır fabrikasına ait 1 ila 11 nolu depoların kiraya verilmesi hasılat kirası niteliğindedir.
Borçlar Kanununun 278. maddesine göre kiracı, kiralananı kira sözleşmesinde öngörülen tahsis amacına uygun bir şekilde kullanmak ve bulundurmak zorundadır. Aynı kanunun 289. maddesine göre kiracı kiralananın işletmesine ve muhafazasına müteallik borçlarına önemli bir tarzda muhalefet eder ve kiralayanın ihtarına rağmen ve tayin ettiği münasip süre zarfında borçlarını ifa etmezse kiralayan başka bir muameleye hacet kalmaksızın kira sözleşmesini feshedebilir. Kiralayanın bu hakkı tek taraflı bozucu yenilik doğuran bir haktır. Sözleşmeye aykırılık yönünden mahkemece yapılan inceleme hüküm kurulmasına yeterli değildir. Bu nedenle sözleşmenin bu niteliği, kiralananın özelliği, sözleşmede öngörülen amaca uygun bir şekilde kullanılıp kullanılmadığı yönünden biri hukukçu olmak üzere üç kişilik bilirkişi heyeti ile mahallinde yeniden keşif yapılarak kanunun anılan maddelerine aykırılık bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Hükmün yukarıda açkılanan nedenlerle (BOZULMASINA) ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.10.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
YKD. Ocak 2003
Full & Egal Universal Law Academy