(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava akte aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, kiralananın büfe-kuruyemişci olarak davalıya kiraya verildiğini, davalının kiralananı konfeksiyon ürünleri satışı için kullandığını, yapılan ihtara ve verilen süreye rağmen eski hale getirmediğini iddia ile kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı kiralanan taşınmazın ilk kez 01.10.1999 tarihinde konfeksiyon satış mağazası olarak kiralandığını, 01.10.2001 tarihinde yenilenen sözleşmeye büfe ve kuruyemişci olarak değişiklik yapılabileceği düşüncesi ile o şekilde kullanımın kabul edildiğini, esas gayesinin konfeksiyon satışı olduğunu ve sözleşmeye uygun şekilde kullanıldığını, akte aykırılık bulunmadığını savunmuştur.
Taraflar arasındaki ilk kira sözleşmesi 01.10.1999 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli olup kiralananın konfeksiyon satış mağazası olarak kullanılması kararlaştırılmıştır. Bu sözleşmenin kurulmasından sonra 01.10.2001 tarihinde düzenlenen ikinci sözleşme yeni bir sözleşme olmayıp ilk sözleşmenin devamı niteliğindedir. Bu son sözleşmede kiralananın kullanma biçimi büfe, kuruyemişci olarak belirtilmişse de, bu belirtme biçime uygun şekilde kullanıldığı iddia ve ispat edilmemiştir. Sözleşme kurulduğundan beri kiralananın kullanma biçimi değiştirilmediğine göre akte aykırılıktan sözedilemez. Bu sebeple davanın reddine karar vermek gerekirken, bundan zühulle yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi hatalı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.11.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy