(6570 s. GMKHK. m. 7, 11)
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, SSK. Yönetim Kurulu'nun kararı gereğince kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının Eğitim Hastanesi bünyesinde yer alan kantinde kiracı olduğunu, sözleşmenin 26.7.2003 tarihinde sona erdiğini, SSK. Yönetim Kurulu'nun kurumun sağlık tesisleri ve il müdürlükleri içinde ve bahçesinde olup halen kooperatifler ve üçüncü şahıslar tarafından işletilen mahallerin sözleşmelerinin sona ermesini müteakip derneklere kiraya verilmesine dair karar aldığını, bu nedenle sözleşmenin hitamında kiralananın tahliye edilmesinin davalıya bildirilmesine rağmen sonuç alınamadığını belirterek, davalının kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili, sözleşmenin bir yıllık olup 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun'un 11. maddesi gereği her yıl kendiliğinden yenilendiğini, tahliye sebebi olarak yönetim kurulu kararı gösterilmiş ise de, yönetim kurulunun tek taraflı kararı ile akdi feshedemeyeceğini, bu itibarla kararın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının kiralananda kar amacı gütmeden kaliteli mal sunduğunu, davanın keyfi ve kötü niyetle açıldığını, reddini savunmuştur.
Dava konusu edilen kantin, taraflar arasında akdedilen 26.7.1999 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi ile davalıya kiralanmıştır. Sözleşme içeriğinden kiralananın 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun hükümlerine tabi olduğu anlaşılmaktadır. Aynı Yasanın 11. maddesi gereğince kiracı kira süresinin bitiminden en az onbeş gün önce kiralananı tahliye edeceğini kiralayana yazı ile bildirmek suretiyle sözleşmeyi feshetmediği takdirde, sözleşme aynı şartlarla bir yıl daha uzamış sayılır. 6570 Sayılı Yasa kiralayana süre bitimi nedeniyle akdi fesih hakkı tanımadığı gibi 7. maddesinde de tahliye sebeplerini sınırlı olarak saymıştır. Bu kanunda ve Borçlar Kanununda gösterilen haller dışında tahliye kararı verilemez. Davada 6570 Sayılı Kanunun 7. maddesinde belirtilen sebeplere dayanılmadığına göre, yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.04.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy