(6570 S. K. m. 7)
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkeme istem gibi, karar vermiş hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin 14.6.2001 tarihinde iktisap ettiği taşınmazda davalının 1.1.2001 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme ile kiracı olduğunu, burada müvekkilinin sarrafiye işi yapacağını, tahliye etmeleri için şirket yetkilileriyle görüştüğünü 31.12.2002 tarihinde çıkacaklarını belirttikleri halde tahliye etmediklerini belirterek kiralayanın halefi olarak sözleşmeye göre açmış olduğu iş bu dava ile kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili ise davacının Bandırmada ikamet ettiğini, burada üç adet kuyumcu dükkanı bulunduğunu, İstanbul'a yerleşme niyeti olmadığını, ihtiyacın da samimi bulunmadığından davanın reddini savunmuştur.
6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkındaki Kanuna göre ihtiyaç nedeniyle tahliye kararı verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olması gerekir.
Davacının halen Bandırmada ikamet ettiği ve burada kuyumculuk ticareti yaptığı evrak münderecatı ile anlaşılmaktadır. İkameti ve işyeri Bandırmada bulunan ve İstanbul'a yerleşeceği konusunda ciddi bir girişimi olduğu anlaşılamayan davacının ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olduğu söylenemez. Sabit olmayan davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç:Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.01.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy