(818 S. K. m. 254, 262) (6570 S. K. m. 1, 7/d)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece tahliye kararı verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, müvekkilinin 02.11.2000 tarihinde D. Köyünde davalının kiracı olduğu işyerini satın aldığını, bir aylık yasal sürede ihtarname tebliğ edildiğini, 6570 Sayılı Yasanın 7/d maddesi uyarınca ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili, davalının 12.05.1999 başlangıç tarihli, beş yıl süreli sözleşme ile kiracı olduğunu, tahliyeyi sağlamak için muvazaalı satış yapıldığını, ihtiyacın samimi olmadığını, davanın reddini savunmuştur.
Davalının 12.05.1995 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olduğu kargir dükkan ve depoyu davacının 02.11.2000 tarihinde satın aldığı, D. Köyünde belediye teşkilatı olmadığı hususları ihtilafsızdır. Kiralanan köyde olduğundan 6570 Sayılı Kanun hükümlerinin olaya uygulanması mümkün değildir. Uyuşmazlığın Borçlar Kanunu hükümleri uyarınca çözümlenmesi gerekir. Borçlar Kanunu'nun 254/2. maddesi yollaması ile feshi ihbarın, akdin başlangıç tarihi esas alınarak Borçlar Kanunu'nun 262. maddesindeki sürelere göre tebliği ve davanın da süre sonunda açılması gerekir. Olayımızda bu sürelere uygun feshi ihbar ve dava olmadığından ret kararı vermek gerekirken yazılı gerekçeyle tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 16.09.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy