(818 S. K. m. 262)
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece ret kararı verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, davalının 26 nolu satış büfesinde kiracı olduğunu, İzmir Valiliği İl Trafik Komisyonu Başkanlığının 26.10.2000 tarih ve 2000/896 sayılı yazısı ile yaya kaldırımları üzerinde bulunan büfelerin tahliyesini müvekkil idareden istediğini, Buca Belediye Encümeninin 16.1.2003 tarih, 2003/115 sayılı kararı ile davalının kira sözleşmesinin feshine karar verildiğini, davalıya boş olarak teslim edilmesi için encümen kararının tebliğ edildiğini bildirerek davalının tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili, büfenin yaya kaldırımı üzerinde olmadığını, temelli yapı olduğunu, davanın reddini savunmuştur.
Taraflar arasındaki kira sözleşmesi şartname içeriğine göre 12.2.1991 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli olup, kiralanan satış büfesidir. Mahkeme ve tarafların kabulü de bu yöndedir. Bu haliyle Borçlar Kanununun adi kiraya ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekir. Anılan yasanın 262/son maddesi uyarınca menkul şeylere dair sözleşmeler her istenilen zaman için ve üç gün evvel yapılması lazım gelen bir ihbar ile feshedilebilir. Davacının fesih ihbarnamesi davalıya en son 5.2.2003 tarihinde tebliğ edildiğine göre 27.3.2003 tarihinde açılan davanın başka bir neden aramaksızın kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç:Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.01.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy