(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, işyeri ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkeme davanın kabulüne karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilinin 1994 yılında yapmakta olduğu kuyumculuk işini bırakarak, dükkanını kapattığını, aradan geçen süre içinde herhangi bir iş ile iştigal etmediğini, şimdi ise tekrar çalışmaya karar verdiğinden bahisle kiralananın tahliyesini talep etmiş, müvekkilinin kiralananda elektrik ve elektronik malzemeleri satışı işi ile ilgili dükkan açacağını bildirmiştir. Davalı vekili, ihtiyacın samimi olmadığını, davacının 75 yaşında olup emekli olduğunu, kısa süre önce 2003 yılı sonunda aynı yerdeki ekmekçilik yapılan işyerinin tahliye olunmasından sonra, davacının oğullarının kurduğu Ümit Makine San. ve Tic. Ltd.Şirketine kiraya verildiğini, amacın kiralananında diğer dükkanlarla birleştirilmek olduğunu, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının boşta ve ihtiyacın samimi olduğundan bahisle kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.
İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.
Olayımızda; Taraflar arasında düzenlenen 1.11.2000 başlangıç tarihli 1 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi ile Konya Sokak 1/c numaralı mağazanın, davalıya kaset, saat, elektronik eşya satışı için kullanılmak üzere kiraya verildiği hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı vekili cevap dilekçesinde dava konusu taşınmaz ile aynı yerdeki ve iki dükkan bitişikteki ekmekçi dükkanının 2003 yılı sonunda boşaldığını ve bu dükkanın davacının çocuklarının ortak olduğu şirkete tahsis edildiğini savunmuş ve bu savunma kısmen de olsa davalı tanık beyanları ile mahallinde yapılan keşif neticesinde düzenlenen 19.4.2005 günlü bilirkişi raporu içeriğine göre doğrulanmıştır. Dava konusu yer ile şirketin kullandığı yer birbirine bitişiktir. Bu durumda mahkemece, uzun süredir boşta bulunan davacının boşalan yeri kendi amacına tahsis etmeyip üçüncü şahıs bir şirkete tahsis etmesi sebebiyle, davacı taraftan şirketin kullandığı yere ilişkin kira sözleşmesinin istenmesi, Ticaret Sicili'nden adı geçen şirkete ait kayıtların istenilmesi, o yerde şirketin faaliyete başlama tarihinin saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yönler üzerinde durulmadan yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı olmuştur.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK. nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy