(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Uyuşmazlık, iş yeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilinin davalının kiracısı olduğu ve lokanta olarak kullandığı kiralananı 31.12.1999 tarihinde lokanta işletmeciliği yapmak üzere satın aldığını, daha önce aynı sebebe dayalı olarak açılan tahliye davasında davacının Bozcaada'da sürekli ikamet etmemesi ve muhtarlıkta kaydının bulunmaması nedeniyle ihtiyaç samimi görülmeyerek davanın reddine karar verildiğini, şimdi ise davacının adaya tamamen yerleştiğini, ev ve boş zamanlarında ekip sürmek için bağ-bahçe satın aldığını, halen bir işinin olmadığını, kiralananda lokanta işletmek istediğini belirterek davalının kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili, ihtiyacın samimi ve zorunlu olmadığını, davacının daha önce açtığı davanın reddine karar verildiğini, davacının çok zengin olup Bozcaada'da büyük arazilerinin bulunduğunu değerli bir yata sahip olduğunu, davacının taşınmazı ihtiyacı nedeniyle değil yatırım amaçlı aldığını, davanın reddini savunmuştur.
İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.
Davalı, taşınmazın önceki malikleri ile düzenledikleri 5.10.1997 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralananda kiracıdır. Davacı kiralananın kiralayanlara ait 7/9 payını 25.1.2000 tarihinde satın almıştır. Davalı hakkında daha önce Bozcaada Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2000/38 esas ve 2001/60 karar sayılı dosyasında 9.10.2000 tarihinde aynı sebebe dayalı olarak açtığı davada davacının adada sürekli ikamet etmemesi ve ihtiyacın samimi ve zorunlu olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm 30.1.2002 tarihinde kesinleşmiştir. Davalı her ne kadar ihtiyacın samimi olmadığını savunmuş ise de davacının ihtiyacın samimiliği konusunda dinlettiği tanıkları, davacının satın aldığı evin tadilatının bitmesinden sonra adaya yerleştiğini, halen bir işinin olmadığını, kiralananda lokanta işi yapacağını belirtmişlerdir. Bozcaada'da ikametgahının bulunduğu emniyet araştırması ile belirlenen davacının halen bir işi bulunmamaktadır. Davacının tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı ile ihtiyaç iddiası kanıtlandığından mahkemece tahliye isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK. nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.03.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy