(6570 S. K. m. 9)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, itirazın iptali, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, davalı kiracının 2004 yılı Mayıs, Haziran ve Temmuz ayları kirasını eksik yatırması nedeniyle 2.175.000.000.TL kira alacağının tahsili amacıyla davalı aleyhine icra takibi yaptıklarını, davalının ödeme emrine haksız itirazda bulunduğunu öne sürerek itirazın iptaline, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine ve yüzde kırktan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, istenen kira parasını enflasyon oranı üzerinde artış yaparak davacıya ödediğini, davacının talep ettiği yüzde yetmiş beş oranında artışın haksız olduğunu, davanın reddini savunmuştur.
Taraflar arasındaki 1.1.2002 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin özel şartlar 9.maddesinde yıllık kira artışının D.İ.E.Tefe endeksi oranında yapılacağı belirtilmiş, yine taraflar arasında düzenlenen 1.1.2003 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin özel şartlar 7.maddesinde ise yıllık kira artışının Tefe oranında olacağı, bu oranın yüzde yetmiş beşden az olamayacağı öngörülmüştür.
Mahkemece 1.1.2003 başlangıç tarihli kira sözleşmesinde yüzde yetmiş beş artış şartı getirilmesinin taraflar arasında daha önce yapılan sözleşmeye göre kiracı aleyhine bir değişiklik olduğu, 6570 Sayılı Kanunun 9.maddesine göre bu değişikliğin geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de kira sözleşmesinde kararlaştırılan artış oranındaki değişikliğin kira bedeline ilişkin ve bu itibarla geçerli olduğundan uyuşmazlığın 1.1.2003 başlangıç tarihli sözleşmedeki artış şartına göre çözümlenmesi gerekir. Bu husus gözardı edilerek yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK. nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy