(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, yeni iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkeme davayı esastan reddetmiş ve hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6570 sayılı yasanın 7/c maddesi gereğince işyeri ihtiyacı iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arz etmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez.
Olayımıza gelince; davacı şirket, dava konusu kiralananı 18.12.2003 tarihinde satın alıp bir ay içerisinde 16.01.2004 tarihinde tebliğ ettirdiği ihtarla iktisabını ve ihtiyacını bildirmiştir. Davacı şirket, kitap-kırtasiye-müzik C.D konusunda gerek Adana'da gerekse Türkiye'nin çeşitli illerinde ve farklı bölgelerde birden fazla şubeler açtığını, Adana'da da mevcut işyerinin alanını yeni şubeler açarak genişletme kararı aldığını, mevcut yerin yetersiz olması nedeniyle bitişikteki dava konusu yeri satın aldığını bildirerek davalının tahliyesini istemiştir. Davalı vekili davacı şirketin bir çok yerde işyeri bulunduğunu, işi genişletmek için tahliyesi istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarında; dava konusu yerin 26 m2, bitişikteki davacının faaliyette bulunduğu yerin 208 m2 olduğu, kitap-kırtasiye-CD (müzik) konusunda geniş bir alana hitap etmesi, çok çeşit bulundurulması ve bu nedenlerle mevcut yerin bazı bölümlerinin çok sıkışık olduğu, dava konusu yerle birleşirse sıkışık alanların rahatlayacağı ve işyerinin kapasitesinin artacağı, davacı şirketin dava konusu yere ihtiyacı olduğu belirtilmiş, davacı tanıkları da aynı yönde beyanda bulunmuşlardır. Davalı, savunmasını ispat yönünde tanık bildirmemiştir. Bu durumda davacı şirketin dava konusu yere ihtiyacının bulunduğu kanıtlanmıştır. Eskiden beri yapılmakta olan iş hacminin ve ticari faaliyetin genişletilmesi ve kullanılan yerin ihtiyacı karşılayamaması halinde tahliye isteminde bulunulmasının kar artırma amacına yönelik olduğu söylenemez. Bu nedenle davanın kabulü ile tahliyeye karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ret kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.'nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.04.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy