(6570 S. K. m. 7) (YHGK. 15.11.2006 T. 2006/6-713 E. 2006/717 K.) (YHGK. 28.09.2005 T. 2005/6-642 E. 2005/525 K.)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde davalının 1.7.1995 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olduğunu, odaya kayıtlı 7.500 faal üyesi 50 tanede çalışanı olduğunu, dava konusu yeri projesine uygun olarak lokal ve eklentilerini sosyal tesis olarak kullanacaklarını ihtiyaçları bulunduğunu belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili ise, davacıların daha öncede aynı nedenle açılan davanın ret edildiğini, bu kararın kesinleştiğini, ihtiyacın samimi olmadığını, davanın süresinde açılmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
İhtiyaç nedenine dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkındaki Kanun gereğince ihtiyacın zorunlu gerçek ve samimi olduğunun kanıtlanması gerekir.
Tarafları ve sebebi aynı olan Malatya 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/708-2002/35 esas ve karar sayılı dosyasında daha önce açılan dava ihtiyacın samimi olmadığından bahisle ret edilmiş verilen hüküm Yargıtay 6.Hukuk Dairesi'nce onanarak 15.7.2002 tarihinde kesinleşmiştir. İş bu dava ise kısa bir süre sonra 10.1.2003 tarihinde aynı nedene dayanarak açılmıştır. O davadan sonra durumda bir değişiklik olmadığına göre, ihtiyacın samimi olduğu söylenemez. Bu nedenle ihtiyaç samimi olmadığından davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Hükmün yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 07.03.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy