(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, yeni iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkeme davayı esastan reddetmiş ve hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6570 Sayılı Yasanın 7/c maddesine göre işyeri ihtiyacına dayalı olarak açılan tahliye davalarında ihtiyaçlının kirada olması halinde ihtiyacın varlığının kabulü için ihtiyaçlının ya tahliye tehdidi altında bulunması veya kiralananın yapılacak iş için daha üstün nitelikte olması, en azından halen iş yapılan yerle eşdeğer nitelikte bulunması gerekir. Eşdeğerlik durumu varsa mülkiyet hakkına üstünlük tanınmalıdır. Bu iki halden birisinin varlığı ihtiyacın kabulü için yeterlidir. Her iki halin birlikte olması gerekmez.
Tahliye tehdidinin varlığı davacı tarafından ileri sürülmemiş ise mahkemece kendiliğinden nazara alınamaz. Oysa kiralananın halen iş yapılan yerden üstün olduğu ileri sürülmemiş olsa bile ihtiyaç iddiasının içinde bu husus da mevcut olduğundan mahkemece uzman bilirkişi aracılığıyla keşif yapılarak kıyaslama suretiyle bu hususun belirlenmesi gerekir.
Olayımıza gelince; davacılar vekili, dava dilekçesinde, davacıların 19.03.2004 tarihinde dava konusu işyerini iktisap ettiklerini, davacılardan Nezihat'ın aynı pasajda merdiven altı diye tabir edilen küçük bir yerde fotoğraf malzemeleri ticareti yaptığını, ancak artan işleri nedeniyle daha elverişli olduğunu düşünerek dava konusu yerin satın alındığını, aynı yerde işini sürdürüp dava konusu yerde de fotoğraf stüdyosu kurarak banyo ve baskı makineleri koyacağını ve ticari rekabeti artıracağını belirterek davalının kiralanandan tahliyesini istemiştir. Davalı, ihtiyacın samimi olmadığını, halen aynı pasajda fotoğrafçılık yapılan sokağa cepheli yerin yeterli olduğunu, aynı pasajdaki davalıya ait 1, 5, 6 ve 7 nolu dükkanların da davacıya ait olup, ihtiyacı varsa onları tahsis edebileceğini, ihtiyacın samimi olmayıp, kirayı artırmak amacında olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Dosyada bulunan tapu kayıtları, mahallinde yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporları ve tanık beyanlarına göre; davacıların iktisap ettiği 1, 5, 6 ve 7 nolu dükkanlardan 1 nolu yer dava konusu Başer Apt. No:8'deki Çocuk giyim ticareti yapılan (32.48'i) işyeri, 7 nolu yer pasaj girişinde davacının fotoğraf malzemesi sattığı (21, 30 m2) yer ile bu dükkana bitişik 6 ve 5 nolu dükkanlar olup bu iki dükkan da halen boş değildir.
Bilirkişi kurulunun raporunda ve tanık beyanlarında açıklandığı üzere davacının mevcut yerinin fotoğraf stüdyosu kurmak için yetersiz olduğu, üstelik apartmanın merdiven girişinin bir bölümünün de davacı tarafından kullanıldığı, projesinde sokağa cephesi olmayan kendi işyerine katarak sokağa cephe açıp kullandığını belirterek dava konusu yerin ihtiyaca elverişli olduğunu bildirmiş ve tanıklar da davacının mevcut işini geliştirmek için dava konusu yere ihtiyacı bulunduğunu doğrulamış bulunduklarından davacının davasının kabulü ile tahliyeye karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.06.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy