(818 S.K. m. 248, 257) (193 S.K. m. 94) (213 S.K. m. 11)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Uyuşmazlık, 1.582.942.000 TL alacağın tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde, kiralananda kiracı olan davalının 1997 yılından beri kiraları eksik ödediğini belirterek 1.1.1997-31.12.2001 arası kirası 614.942.000 TL ile gecikme faizi 968.100.000 TL'nin tahsilini talep etmiştir. Davalı, taşınmazda 1980 yılından beri kiracı olup dava dilekçesinde eksik ödenen kiradan söz edilmesine rağmen davacının kendisine yazdığı yazılarda stopaj vergisinin kiracı tarafından yatırılacağının bildirildiğini, bu nedenle eksik ödemenin olmadığını, ödeme şeklinin sözleşmeyle belirlenmiş olup süresinde yatırıldığını davacının da kabul ettiğini, davanın reddini savunmuştur.
Taraflar arasında düzenlenen 1.1.1997, 1.1.1998, 28.4.1998, 1.1.1999, 1.1.2000 tarihli kira sözleşmeleri konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık kira bedelinin net mi yoksa brüt mü olduğu konusunda toplanmaktadır. Her ne kadar 1.1.1997 başlangıç tarihli sözleşmede kira parasının brüt mü yoksa net mi olduğu konusunda bir açıklık yok ise de 1.1.1999 başlangıç tarihli sözleşmenin özel şartlar bölümüne stopaj vergisinin kiradan düşülüp kalanının ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacının diğer kiracıları ile yaptığı sözleşmelerin eki "vakıf taşınmaz malların kiraya verilmesi genel şartnamesinin" 43. maddesinde takdir edilen kiranın stopaj hariç net olduğu tahakkuk edecek stopaj ve SSDF'nin kiracı tarafından ödeneceği yazılı ise de bu hüküm davalı ile yapılan sözleşmenin genel şartnamesinde yer almamaktadır. Bu durumda gerek 1.1.1999 tarihinde yenilenen sözleşmedeki düzenleme, gerek sözleşmede bu konuda bir açıklık bulunmaması sebebiyle kiranın brüt olarak kabulünün gerekmesi karşısında davalının kira parasından stopaj vergisi ve SSDF'yi keserek ödeme yaptığı ve kira borcunun bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 7.2.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy