(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava, mesken ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkeme davanın kabulüne karar vermiş, hüküm davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı dava dilekçesinde ve davalıya gönderdiği ihtarnamesinde, kendisinin köyde oturduğunu, çalışmak için Yozgat'a gideceğini ve orada ikamet edeceğinden kiralanana ihtiyacı olduğundan bahisle iş bu davayı açmıştır. Davacının yargılama esnasında dinlettiği tanıkları ise davacının şeker hastası olduğunu sık sık il merkezine gittiğini, inşaatlarda yevmiyeli çalıştığını söylemişler, ancak sürekli bir işe başladığından söz etmemişlerdir. Davacının dosyaya sunduğu 5.8.2003 tarihli heyet raporunun davacının hastalığı ile ilgili iki yıl süreli ilaç kullanımına ilişkin olduğu anlaşılmıştır.
İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.
Bu durumda yukarıdaki esaslar doğrultusunda davacının ihtiyaç iddiasının samimi ve zorunlu olduğundan söz edilemeyeceğinden, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 18.07.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy