(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından duruşmalı olarak süresi içinde temyiz edilmiş ancak işin niteliğine göre duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteğinin reddine karar verilmiş olup, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, iktisap ve konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilinin kirada oturduğunu konut ihtiyacı için satın aldığını, kendisinin oturacağını belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili ise ihtiyacın samimi olmadığını, davacının taşınmazı aldıktan on gün sonra satılığa çıkarttığını emlak komisyoncuları aracılığı ile satılık ilanları astığını, ihtiyacında samimi olmadığını davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkındaki Kanun ve yerleşen Yargıtay içtihatlarına göre ihtiyaca dayanan tahliye davalarında, tahliye kararı verilebilmesi için ihtiyaç iddiasının gerçek, samimi ve zorunlu olması gerekir.
Davacı, kiralananı konut ihtiyacı için satın aldığını ve halen kirada oturduğunu ve kiralanana konut olarak ihtiyacı bulunduğunu belirterek malik sıfatıyla sözleşmeye göre dava açmıştır. Dava konusu yerin davacı tarafından satın alındıktan sonra satılığa çıkartıldığı ve bu iş için emlak komisyoncusunun aracı kılındığı davacı vekili ve davacı asil tarafından da kabul edildiği, davacı asilin 09.06.2005, davacı vekilinin 28.06.2005 tarihli beyanından ve davalı tanıklarının anlatımından anlaşılmaktadır. Tüm dosya kapsamı bir arada değerlendirildiğinde, davacı kiralananı satılığa çıkardığına göre ihtiyacının samimi ve zorunlu olduğu kabul edilemez. Samimi, gerçek ve zorunlu olmayan ihtiyaç için de tahliye kararı verilemez. Bu nedenle davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Hükmün yukarda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy