(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Uyuşmazlık, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının kiralananda 01.04.2004 tarihli sözleşme ile kiracı olup, sözleşmenin 31.03.2006 tarihinde sona erdiğini, kiralanana müvekkilinin kızının konut olarak ihtiyacının bulunduğunu, ihtiyaçlının boşanma aşamasında olup eşinden ayrı yaşadığını, kiralananda davacının kızının ve torununun oturacağını, ihtiyaç durumunun davalıya ihtarname ile bildirilmesine karşın sonuç alınmadığını belirterek davalının kiralanandan konut ihtiyacı sebebiyle tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili, davacının kiralananı 06.02.2006 tarihinde satın aldığını bu durumda 6570 Sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkında Kanun'un 7/d bendi gereği dava açabileceğini, ancak bu konuda keşide etmesi gereken ihtarnamenin müvekkiline bu bentte öngörüldüğü üzere bir aylık süre geçtikten sonra 09.03.2006 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle davanın süresinde açılmadığını, ihtiyacın gerçek samimi ve zorunlu olmadığını, devamlılık arz etmeyen ve henüz doğmamış bir ihtiyaç için dava açılamayacağını, taraflar arasındaki sözleşmenin 01.04.2004 tarihinde yenilendiğini belirterek haksız ve dayanaksız açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arz etmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.
Olayımıza gelince; davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 01.04.2004 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı taşınmazı 06.02.2006 tarihinde önceki malik kiralayan Armağan Orhan'dan satın alarak taşınmaza kızının konut olarak ihtiyacı bulunduğunu ve sözleşme süresi sonunda kiralananın tahliye edilmesini davalıya 09.03.2006 tarihinde tebliğ edilen ihtarname ile bildirmiştir. Yargılama sırasında da kızı Sinem'in eşi ile boşanma davaları olduğunu, bu nedenle konut ihtiyacının bulunduğunu açıklamıştır. Ne var ki davacının kiralananı satın alması, bu konuda davalıya ihtarname gönderilmesi, ihtiyaçlı kızının eşi ile derdest boşanma davasının bulunması tek başına ihtiyacın gerçek samimi ve zorunlu olduğunu göstermez. 6570 Sayılı Yasa ve yerleşen içtihatlara göre ihtiyaca dayanan davalarda tahliye kararı verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Davacı vekili 26.09.2006 tarihli oturumda başka delillerinin olmadığını bildirmiştir. Davacı, iddialarını doğrulaması bakımından tanık deliline dayanmadığından mücerret boşanma davasının açılmış olması ihtiyacın varlığına yeterli delil teşkil etmez. Bu durumda mahkemece kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK. nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.02.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy