(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Uyuşmazlık, ihtiyaç iddiasına dayalı tahliye ve kira parasının tespitine ilişkindir. Mahkemece, ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesine ve aylık kiranın 01.09.2006 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere brüt 4.350.00 YTL olarak tespitine karar verilmesi üzerine hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosya kapsamına, toplanan delillere ve karar yerinde yazılı gerekçeye göre davalının kira parasının tespitine yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalının hükmün tahliyeye ilişkin kısmına yönelik temyiz itirazlarına gelince; ihtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.
Olayımıza gelince: davada dayanılan ve karara esas alınan 01.09.2002 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacılar, 08.09.2006 tarihli dava dilekçesinde açıklandığı üzere D-P Parfümeri İth.San. ve Tic.Ltd. Sti. ve Natural Parfümeri İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ortağı ve müdürleridir. Limited şirket ortağı ve müdürü olan davacıların mevcut bir işi olduğunun kabulü gerekmekte olup, boşta ve işsiz olduklarından söz edilemez. Nitekim dava dilekçesinin ikinci sayfasında da açıkça belirtildiği üzere, davacıların bireysel olarak ticareti geliştirmek amacıyla dava konusu işyerini satın aldıkları, başarılarını kendi adlarına da yakalamak istedikleri bu nedenle şirket ihtiyacı için değil kendi ihtiyaçları için tahliye davası açtıkları anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklandığı üzere, davacıların şirket müdürü ve ortağı olarak yürüttükleri bir işi olduğuna göre ihtiyaç iddiasının samimi ve zorunlu olduğu ileri sürülemez. Bu durumda mahkemece, tahliye isteminin reddine karar vermek gerekirken yazılı olduğu şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün kira parasının tespitine yönelik olarak ONANMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına, 11.06.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy