(2004 S. K. m. 269/B)
Dava ve Karar: İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ancak işin niteliğine göre duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteğinin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Dava itirazın kaldırılması, tahliye ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, 07.11.2008 başlangıç tarihli ve on yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak başlattığı 30.06.2009 tarihli icra takibinde; aylık 6.133 TL üzerinden ödenmeyen Kasım 2008 ile aylık 8.000 TL üzerinden ödenmeyen Aralık 2008 - Haziran 2009 arası toplam 62.133 TL asıl alacak ve 2.012 TL işlemiş faizin tahsilini istemiştir. Borçlu ise süresinde verdiği borca itiraz dilekçesinde, kira sözleşmesinin 21 ve 22. maddeleri uyarınca kira borcuna mahsuben müflis şirketin Boğaziçi Elektrik A.Ş. 'ye olan geçmiş dönem elektrik borçlarının ödendiğini ve makine parkının tamir ve bakımının yapıldığını belirterek borca itiraz dilekçesi ekinde. 21 ve 22. maddelerin ilave edilmiş olduğu kira sözleşmesini sunmuştur. Davacı alacaklı tarafından itirazın kaldırılması isteğiyle açılan işbu dava sonunda mahkemece, borçlu kiracı tarafından ibraz edilen kira sözleşmesine itibar edilmeyerek davalının borcu bulunmadığına dair savunmasını kanıtlayamadığından bahisle istemin kabulüne karar verilmiştir.
Takipte dayanılan kira sözleşmesi ile borçlunun itiraz dilekçesi ekinde sunduğu kira sözleşmesi birbiri ile aynı olup aradaki tek farkın, borçlu tarafından sunulan kira sözleşmesinin matbu özel şartlar bölümü sonuna elle ilave edildiği anlaşılan 21, 22 ve 23. maddeler olduğu görülmektedir. Söz konusu 21. maddede kiraya verilen makine parkının tamirat, bakım, onarım giderlerinin belirlenip kiradan düşüleceği öngörülmüştür. Takip eden 22. maddede ise kiralayan K... San. Tic. AŞ.'nin Boğaziçi elektrik A.Ş.'ne olan borçları kiracı tarafından ödenip kira bedelinden mahsup edileceği düzenlemesine yer verilmiştir. Her ne kadar mahkemece sözleşmedeki 21 ve 22. maddelerin hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve takipte dayanılan kira sözleşmesinin iflas idaresince kiralananda yapılan tespit sırasında davalı tarafından verildiği bu nedenle borca itiraz dilekçesine ekli kira sözleşmesine itibar edilemeyeceği değerlendirilmiş ise de, kira sözleşmelerinden hangisinin geçerli olduğuna ilişkin uyuşmazlığın çözümü yargılamayı gerektirir niteliktedir. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin işin esasına girilerek yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy