(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, işyeri ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkile ait taşınmazda kiracı olduğunu, davalı hakkında Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2008/548 ve 2009/234 esasında iki adet dava açtıklarını ve her iki davanın süreden red edildiğini, davalının kira başlangıcının 13.3.1996 olarak bildirdiğini, taşınmazda müvekkillerinden E. S.'ın kızının iç giyim üzerine işyeri açacağını belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı vekili ise davanın süreden reddi gerektiğini, davadan önce ihtar keşide edilmediğini, ihtiyaçlının deneyiminin bulunmadığını, davacılara ait davaya konu yerin bitişiğinde iki adet daha yerleri bulunduğunu, taşınmazların Remax aracılığıyla satışa çıkarıldığını, davanın ikamesinden sonra tahliye edilen ve halen boş olan yerlerinin bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. Davacılar tarafından davalı hakkında aynı nedene dayalı olarak daha önce açılan ve red edilen 27.7.2009 tarihinde kesinleşen Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/234-599 Sayılı ilamında kira sözleşmesinin 13.3.1996 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli olduğu kabul edilmiştir. Red edilen yukarda tarih ve numarası yazılı dava dosyasında dava dilekçesi davalıya 4.9.2009 tarihinde tebliğ edildiğinden süre koruyu bu ihtara göre 25.8.2009 tarihinde açılan dava süresindedir. Dava davacılardan E. S.'ın kızının işyeri ihtiyacı sebebiyle açılmıştır. Davacılar taşınmazlara müşterek mülkiyet hükümlerine göre malik oldukları dosyadaki tapu kaydından anlaşılmaktadır. Davacılar taşınmazlara müşterek mülkiyet hükümlerine göre malik olmalarına rağmen davaya konu dükkan ile bitişiğindeki dava dışı iki dükkanın harici olarak taraflar arasında taksim ettiklerini savunmuşlar ve bu konuda dinlenen tanıklar davacıların beyanlarını doğrular mahiyette beyanda bulunmuşlardır.
Dava konusu dükkanın kirasının davacı E. S.'a , boş olan dükkanında tanık beyanlarına göre davacı A. S.'dan kiralandığı ve kiralarında ona ödendiğinin belirtilmesi taşınmazların harici olarak teksim edildiğini göstermektedir. Öte yandan halen boş olan dükkan müşterek mülkiyet hükümlerine tabi olduğu kabul edilse bile davacılar boş olan bu dükkanın davacı E. S.'ın kızının ihtiyacında kullanılmasına muvafakatleri olduğuna dair bir beyanları da yoktur. Davacılar E. S.'ın kızının ihtiyacı için davaya konu dükkanın kullanılması için muvafakat ettiklerinin kabulü icab eder Ayrıca taşınmazın remaks aracılığıyla dava açılmadan önce 5.1.2009 tarihli ve 6 aylık süreli sözleşme ile satılığa çıkarılması ihtiyacın samimi olmadığını göstermez. Zaten satış sözleşmesi de süreli yapılmış olup davada süre bittikten sonra açılmıştır. Dinlenilen davacı tanıkları da ihtiyaçlının boşta gezdiğini ve taşınmazda iç giyim üzerine işyeri açacağını ve ihtiyacının samimim olduğunu bildirmişlerdir. Kiralananın yapılacak işe uygun olduğu da keşfen belirlenmiştir. Bu durumda ihtiyacın samimi gerçek ve zorunlu olduğunun kabulü icab eder. O sebeple davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Hükmün yukarda açıklanan sebeple BOZULMASINA, istenmesi halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.3.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy