(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava, temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne temerrüt nedeni ile tahliye kararı verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar vekili, dava dilekçesinde, davalının 10.08.2006 başlangıç tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, 2010 Ocak ayı kirası 1.470-TL olup, davacıların 267/360 payının karşılığı olarak 1.090,25-TL'nin ihtarname ile ödenmesinin istendiğini, ancak 30 günlük süreye rağmen ödenmediği gibi sonraki ayların kira parasının da ödenmediğini bildirerek temerrüt nedeni ile tahliye kararı verilmesini istemiştir. Davalı, taşınmazda kiracı olduğunu, 43 aylık kira parasını nakten peşin olarak ödediğini, ekonomik sıkıntı çektiği için son 4 ayın kira parasını ödeyemediğini, ödeme yapılması için süre verilmesini talep ederek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, dava konusu 2010 yılı Ocak ayı kira parasından davacıların payına düşen miktarın ödenmesi için noter ihtarnamesi gönderildiğini, yasal sürede ödeme yapılmadığından temerrüdün oluştuğunu belirterek temerrüt nedeni ile tahliyeye karar verilmiştir.
Borçlar Kanununun 260. maddesi hükmü uyarınca temerrüt nedeniyle açılacak tahliye davasının kural olarak kiralayan tarafından açılması gerekir. Kiralayanlar birden fazla ise aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan ihtarnameyi birlikte göndermeleri ve yine davayı da birlikte açmaları zorunludur. Dava hakkına ilişkin bu husus mahkemece kendiliğinden (resen) göz önünde bulundurulmalıdır.
Olayımıza gelince; davada dayanılan ve hükme esas alınan 10.08.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin, kiralayanlar mal sahipleri vekili ile kiracı H. Ş. arasında imzalandığı konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kiralayanların birden fazla olması durumunda aralarında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan tüm kiralayanların birlikte ihtarname gönderip ve birlikte dava açmaları gerekir. Dava hakkı, kamu düzenine ilişkin olup mahkemece kendiliğinden göz önünde bulundurulmalıdır. Kiralayanlardan bir kaçı tarafından gönderilen temerrüt ihtarı tahliye yönünden hukuki sonuç doğurmaz. Bu nedenle temerrüde esas alınamaz.
Davanın dayanağı olan temerrüt ihtarnamesi kiralayanlardan A. B. A., H. L. Ş. S. ve F. G. E. İ. tarafından gönderilmiş ve dava da yine aynı kişiler tarafından açılmıştır. Kiralayanlar olarak mal sahiplerinin, tapu kaydının incelenmesinde. A. B. A., H. L. Ş. S. ve F. G. E. İ.'in yanı sıra F. C. K. ve D. J. B. oldukları anlaşılmaktadır. Davanın açılmasındaki noksanlığın sonradan giderilmesi mümkün ise de temerrüt ihtarnamesindeki bu noksanlığın sonradan giderilmesi mümkün değildir. Bu durumda temerrüt ihtarının tahliye isteği yönünden hukuki sonuç doğurmayacağı göz önüne alınarak tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün bozulmasına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy