(2004 S. K. m. 269) (818 S. K. m. 248, 260)
Dava: İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Takibe ve davaya dayanak yapılan 01.11.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesinin davacının miras bırakanı ile davalıların mirasbırakanı arasında yapıldığı savunulmuş olup, davacı tarafından karşı çıkılmamıştır. Davacı tarafından ibraz edilen anılan kira sözleşmesinin ilk sayfasında davacının mirasbırakanı M. Ö. ile davalıların mirasbırakanı M. Ö. Ş. arasında 01.11.2005 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Davacı alacaklı Gaziantep 5. İcra Müdürlüğü'nün 2010/3909 sayılı dosyası ile 09.03.2010 tarihinde anılan sözleşmeye dayanarak davalı borçlu hakkında tahliye istemli olarak başlattığı icra takibinde Kasım 2009, Şubat ve Mart 2010 ayları kira parası olan 1.620,00 TL'nın tahsilini istemiştir. Davalı borçlular vekili, kira bedellerinin ödendiğini belirterek ödeme emrine itiraz etmiştir. Kiralayan M. Ö.'nın 01.03.2008 tarihinde öldüğü, geriye Ş., A., G. ve N. Ö.'nın kaldığı anlaşılmaktadır. Kiralayanın ölümü halinde bir mirasçının tek başına takip yapma ve dava hakkı bulunmamaktadır. Elbirliği hali söz konusu olduğundan ve mirasçılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan öncelikle takibin birlikte yapılması ve davanın da birlikte açılması zorunludur. M. Ö. mirasçılarından G. (Ö.) Ç.'in mirasbırakanının kiralayanı olduğu kira sözleşmesine dayanarak tek başına icra takibi yapması ve itiraz üzerine açılan işbu dava ile itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesinin istenmesi mümkün değildir. İcra takibindeki bu eksiklik sonradan giderilemez. Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy