(818 S. K. m. 486)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davalılardan A. A. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davalı A. A. vekili ve davalı M. A. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosya kapsamına, toplanan delillere ve kararın dayandığı gerekçeye göre davalı kiracı A. A.'in alacağa ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Temyiz eden davalı kefil M. A. vekilinin temyiz itirazlarına gelince;
Davacılar vekili dava dilekçesi ile davalıların 23/10/2009 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesini imzaladıklarını ancak kira bedelini ödemediklerini belirterek 44.940,00 TL kira alacağı ve gecikme bedeli toplamının davalılardan tahsilini istemiş, davalı kefil Muzaffer vekili ise cevabında kiracının A. A. olduğunu kendisinin sözleşmede taraf olmadığını, belirterek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 33.535,79 TL alacağın davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Davaya dayanak yapılan 23.10.2009 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesini davalılardan A. A.'in kiracı sıfatıyla, davalı M. A.'in ise borçlu kefil sıfatıyla imzaladığı anlaşılmıştır. Kefilin kefaletinin adi kefalet olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Borçlar Kanununun kefalet hükümlerini düzenleyen 486. maddesine göre çözümlenmesi gerekir. Bu madde hükmüne göre adi kefilin borçtan sorumlu tutulabilmesi kefalet akdinden sonra borçlunun iflas etmesi veya hakkında takibat icra olunup da alacaklının hatası olmaksızın semeresiz kalması yahut borçlu aleyhinde Türkiye'de takibat icrasının imkansız hale gelmesi koşuluna bağlanmıştır. Olayımızda bu koşullardan hiçbiri gerçekleşmediğine göre asıl borçlu ile birlikte kefil hakkında da dava açıldığından adi kefil hakkındaki davanın reddine karar vermek gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda 2.bentte yazılı nedenle Davalı M. A. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy