(2004 S. K. m. 67, 269)
Dava: İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili tarafından 06.10.2011 tarihinde tahliye istemli olarak başlatılan icra takibinde sözlü kira ilişkisine dayanılmış, Ekim/2009 - Eylül/2011 tarihleri arasında ödenmeyen toplam 4.500 TL kira alacağı ve işlemiş faizin tahsili talep edilmiştir. Davalı borçlu ise süresinde verdiği borca itiraz dilekçesinde; kiralananı 2009 yılı Ağustos ayında alacaklının bilgisi dâhilinde bir başkasına devrettiğini bu nedenle kiracılık sıfatı kalmadığını ve kira borcu bulunmadığını savunmuştur. Mahkemece, davalı borçlunun savunması karşısında kira ilişkisinin alacaklı tarafından kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
İ.İ.K.'nun 269/2 maddesi uyarınca ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu, yedi gün içinde itiraz sebeplerini 62.madde hükümleri dâhilinde icra dairesine bildirmeye mecburdur. Borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait mukavelenamedeki imzasını açık ve kesin olarak inkar etmelidir. Aksi takdirde akdi kabul etmiş sayılır.
Olayımızda; davacı alacaklı takip talepnamesinde 01.01.2006 başlangıç tarihli sözlü kira ilişkisine dayanmış olup davalı itirazında akdi ilişkiye karşı çıkmamış ancak kiralananı 2009 yılı Ağustos ayında üçüncü kişiye devrettiğini kiracılık sıfatı kalmadığını savunmuştur. Borçlunun bu savunması akdi inkar anlamında olmayıp kira ilişkisinin sonradan ortadan kalktığına yönelik bir itirazdır. Buna göre davalı borçlunun hukuki durumunun İİK'nun 269/c maddesi kapsamında değerlendirilmesinde zorunluluk vardır. Davalı bildirdiği itiraz sebeplerini anılan yasa maddesinde belirtilen belgelerle kanıtlamak durumundadır. Dosya kapsamına göre davalı akdin sona erdiğini ve kira parasının istenemeyeceğini yöntemine uygun delillerle kanıtlayabilmiş değildir. Bu durum karşısında mahkemece istemin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 05.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy