(818 S. K. m. 413)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava, haksız fesih iddiasıyla açılan kar mahrumiyeti ve faydalı masraf alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Faydalı masraf alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Davacı vekili; davalı üniversiteye ait kantinin 01.01.2010 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli sözleşme ile müvekkili tarafından kiralandığını, sözleşmenin üç yıl süreli olmasına rağmen davalının tek yanlı olarak 15.03.2011 tarihli bildirim ile sözleşmeyi feshettiğini, feshin haksız olduğunu, haksız fesih nedeniyle kazanç kaybı yaşadığını öte yandan sözleşme süresine güvenerek kiralanana eklenti yaptığını belirterek haksız fesih nedeniyle şimdilik 3.000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise davacı kiracının 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ait 19.176 TL kira, elektrik ve yakıt borcunu ödemediğini feshin yasaya uygun olduğunu savunmuştur. Mahkemece feshin haklı nedene dayalı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Taraflar arasında 01.01.2010 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davalı kiralayan keşide ettiği 16.03.2011 tarihli temerrüt ihtarında 19.716 TL tutarındaki kira, elektrik ve yakıt borcunun yasal 30 günlük süre içinde ödenmesini davacı kiracıya ihtar etmiştir. Davacı kiracı ise feshin haksız olduğu iddiasıyla açtığı bu davada ihtara konu ayların kira parasını yasal sürede ödediğini, dolayısıyla feshin haksızlığını kanıtlayamamıştır. Ne var ki davacı fesih nedeniyle tahliye etmek zorunda kaldığı kiralananla ilgili olarak kazanç kaybı yanında bir takım faydalı masraflardan da bahsetmiş olup dava kapsamında bu bedellerin tahsilini istemiştir. Kural olarak kiracı kiralanana yapmış olduğu değer arttırıcı imalat bedelini kiralayandan isteyebilir. Kiracı tarafından gerçekleştirilen ve mecurun tahliyesi nedeniyle kiralananda bırakılmak zorunda kalınan değer arttırıcı imalat nedeniyle kiralayanın sebepsiz zenginleşmesi söz konusudur. Sözleşmede buna ilişkin bir hüküm bulunmaması halinde taraflar arasındaki hukuki ilişkinin vekaletsiz iş görme hükümlerine göre çözülmesi gerekir.
Mahkemece uyuşmazlığın bu yönü üzerinde durulmuş değildir. Davacı kiralanana bir takım zorunlu ve faydalı masraflar yaptığını ileri sürdüğünden öncelikle konuya ilişkin taraf delilleri toplanarak, sözleşme hükümleri ve yukarıda belirtilen ilke ve esaslar çerçevesinde değer arttırıcı imalat hakkında inceleme ve araştırma yapılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy