(6098 S. K. m. 357) (818 S. K. m. 270)
Dava ve Karar: İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmeyerek takibin kesinleşmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak kiralananın tahliyesini istemiştir. Mahkemece kiralananın hasılat kirasına tabi olduğu, ödeme emrinde 60 günlük süre verilmesi gerekirken 30 günlük ödeme süresinin verildiği, temerrüt şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Takipte dayanılan ve karara esas alınan 01.01.2011 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralananın çay bahçesi olduğu belirtilmiştir. Taraflar arasındaki ilişkinin hasılat kirası olarak nitelendirilebilmesi için Borçlar Kanunun 270. (TBK 357) maddesinde düzenlendiği şekliyle hasılat getiren bir taşınır ya da taşınmaz mal, ticari işleme ya da hakkın kira ilişkisinin konusunu oluşturması ve kiralanın demirbaşları ve işletme ruhsatı ile birlikte kiraya verilmesi gerekir. Kira sözleşmesinde kiralananın niteliğinin çay bahçesi olarak belirtilmiş olması tek başına kira ilişkisinin hasılat kirası olduğunu göstermez. Olayımızda kiralanan ile birlikte teslim edilen demirbaştan bahsedilmediği gibi, taşınmazın işletme ruhsatı ile kiralandığına dair herhangi bir beyan ve iddia da bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece, kiralanan çay bahçesinin demirbaşlar ile kiraya verilip verilmediği kiralananın işletme ruhsatının kimin üzerine olduğu hususları araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususlar üzerinde durulmadan yazılı gerekçe ile istemin reddine karar verilmesi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366. maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.06.2014 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy