MAHKEMESİ : Bakırköy 6. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 04/06/2014
NUMARASI : 2013/599-2014/793
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava kira alacağının tahsili amacı ile başlatılan icra takibine itirazın kaldırılması, kiralananın tahliyesi ve icra inkâr tazminatına karar verilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, delillerin mahkemece değerlendirilerek karar verilmiş olmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalının kira parasına uygulanacak ÜFE endeksine ilişkin temyiz itirazına gelince; Davada dayanılan ve hükme esas alınan 6.7.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde aylık kira parası 550 TL olduğu ve özel şartlar 6. maddesine göre de yıllık TEFE/TÜFE ortalamasına göre artırılacağı kararlaştırılmıştır.
Davacı 20.08.2013 tarihinde başlatmış olduğu icra takibi ile 6.1.2012 tarihinden 6.6.2012 tarihine kadar aylık 36.87 TL, 6.7.2012 - 6.6.2013 tarihleri arasında aylık 74 TL, 6.7.2013 den 6.8.2013 tarihleri arasında aylık 111, 56 TL üzerinden toplam 1342 TL kira farkının tahsilini istemiştir. Mahkemece, Türk Borçlar Kanunu 344. maddesindeki artış şartının kamu düzenine ilişkin olduğu ve geçmişe de uygulanması gerektiği ve kira parasının Aralık ayı değişim oranına göre belirlenen ÜFE oranına göre hesaplanan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir. Ancak Yargıtay uygulamasına göre kira parasının tespitinde uygulanması gereken ÜFE oranın 12 aylık ortalama değişim oranına göre belirlenmesi gerekmektedir. Mahkemece sözleşme başlangıcına göre aylık kira parasının Temmuz ayı 12 aylık değişim oranına göre hesaplanacak ÜFE oranına göre belirlenecek kira parasına göre uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ve bu husus göz ardı edilerek karar verilmesi doğru değildir.
Karar bu nedenle bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy