(1567 S. K. m. 1, 3)
Dava: 1567 Sayılı Kanuna muhalefetten sanık R. T. hakkında yapılan duruşma sonunda, adı geçen kanunun 3/A maddesi gereğince 7 ay ticaret ve mesleki faaliyetten men, 7 ay hapis ve 1.000 lira ağır para cezaları ile hükümlülüğüne dair İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.9.1974 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık vekili tarafından süresinde istenilerek depo parası ile şartı yerine getirilen dava evrakı C. Başsavcılığının onama isteyen 24.10.1974 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Türk Parasının Kıymetini Koruma hakkındaki 1567 Sayılı Kanunun (Kambiyo, nukut, esham ve tahvilat alım ve satımının ve bunlarla kıymetli maden ve kıymetli taşlarla bunlardan mamul veya bunları muhtevi her nevi eşya ve kıymetlerin ve ticari senetlerle tediyeyi temine yarayan her türlü vasıta ve vesikaların memleketten ihracı veya memlekete ithalinin tanzim ve tahdidine ve Türk Parasının Kıymetinin Korunması zımnında kararlar ittihazına icra vekilleri heyeti salahiyetlidir.) şeklindeki 1. maddesinin açık hükmüne göre, Bakanlar Kurulunun ittihazına yetkili olduğu kararların, bu maddede tahdidi bir surette sayılan hususlara münhasır vasıta ve vesikaların memleketten ihraç veya memlekete ithalinin tanzim ve tahdidinden ve Türk Parasının Kıymetinin Korunması ile ilgili kararlar ittihazından ibaret olduğu ve halbuki sanığın mahkumiyetine esas tutulan ve 5.10.1973 günlü Resmi Gazetede yayınlanan 19 sayılı kararın 1. maddesinin, (Ekonomik istikrarın korunması için mamul madde Batlarını kontrol etmek üzere aşağıdaki üyelerden meydana gelen bir komite kurulmuştur.) şeklindeki açık hükmüne nazaran 1567 Sayılı Kanunun 1. maddesindeki vasıta ve vesikaların memleketten ihraç veya memlekete ithalinin tanzim ve tahdidine ve Türk Parasının Kıymetinin Korunmasına ilişkin hallerin hiç birini kapsamaması nedeniyle 1567 Sayılı Kanunun 1. maddesinin vermiş olduğu yetki dışında bulunan hususlara 19 sayılı kararın uygulama olanağının bulunmayacağı ve binnetice sözü geçen kanunun 3. maddesinin fazla fiyatla kağıt satan sanığa tatbikinin mümkün olmadığı gözetilmeden yazılı gerekçe ve madde ile mahkumiyeti cihetine gidilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı bulunmuş ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş okluğundan hükmün tebliğnamedeki isteğe aykırı olarak BOZULMASINA, depo parasının iadesine 14.11.1974 tarihinde oybirliği ile karar verildi. 21.11.1974 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy