(765 S. K. m. 2, 19, 92) (647 S. K. m. 5)
Dava: 1918 sayılı Kanuna muhalefetten sanık F.A. hakkında bozma üzerine yapılan duruşma sonunda, Hükümlülüğüne ve ertelemeye dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 27.10.1987 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi müdahil idare vekili tarafından süresinde istenilmekle gereği düşünüldü:
Karar: Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;
1 - Tazmini nitelikteki para cezasının ertelenmesi suretiyle TCK.nun 92. maddesine aykırı davranılması,
2 - Sanığın tazmini nitelikteki para cezasını ödemede aczi halinde çekmesi gereken hapis cezasının karar yerinde gün olarak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3 - Cezaya esas alınmayan eşyalar hakkında bir karar verilmemesi,
4 - Hürriyeti bağlayıcı cezaya hükmedildiği gibi, tayin olunan para cezasının tazmini nitelikte bulunduğu gözetilmeden maktu vekalete karar verilmesi,
5 - Müsadere edilen eşya'ya ait cif değer'in hesaba katılmaması sonucu nisbi vekalet ücretinin eksik tayini,
6 - Karar tarihine göre nisbi harcın binde 10 yerine binde 30 üzerinden hesapla fazla hükmedilmesi,
Yasaya aykırı ve,
7 - 14.12.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3506 sayılı Yasanın 7. maddesi 647 sayılı Yasanın 5/6. maddesini değiştirerek 1 gün 10.000 lira üzerinden hapse çevirme esasını getirmiş bulunması ve lehe olan bu hükmün TCK.nun 2. maddesi uyarınca olayımızda uygulanmasının gerekmesi,
Sonuç: Bozmayı icabettirmiş, müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün istem gibi BOZULMASINA, 8.2.1989 günü oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy