(1918 S. K. m. 46, 49) (647 S. K. m. 5) (765 S. K. m. 33, 59) (4721 S. K. m. 471)
Dava: 1918 sayılı Kanuna muhalefetten sanıklar F. A. ve arkadaşları haklarında yapılan duruşma sonunda, sanıklar D. G., Y. G. ve H. İ. S.'ın beraatlerine, sanıklar F. A. ile A. Y.'ın hükümlülüklerine ve zoralıma dair Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.3.2001 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi, müdahil idare vekili, sanık F. A. vekili ve sanık A.Y. tarafından süresinde istenilerek, sanık F. A. vekili yönünden de duruşmalı inceleme isteğinde bulunulan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının onama ve bozma isteyen 27.5.2002 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle, sanık F. A. hakkında tayin olunan cezanın miktar ve niteliği itibariyle temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına oybirliğiyle karar verildikten Yargıtay Cumhuriyet Savcısının düşüncesi alındıktan ve bu sanık vekili Av. G. K. savunmasını yaptıktan sonra dosyadaki kağıtlar okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: I-) Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, müdahil idare vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar D. G., H. İ. S. ve Y. G. haklarındaki beraat hükmünün ONANMASINA,
II-) Sanık F. A. vekili ve sanık A. Y. ile müdahil idare vekilinin bu sanıklara yönelik temyizine gelince;
Sanıklar ile ilgili olarak yapılan duruşma sonunda, toplanan deliller karar yerinde irdelenerek suçlarının sübutu kabul edilmiş, olay niteliği ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, cezayı artırıcı ve indirici sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıda gösterilen sebepler dışında bir isabetsizlik bulunmamış olduğundan, sanık F. A. vekili, sanık A. Y. ile müdahil idare vekilinin temyiz dilekçelerinde ve sanık F. A. vekilinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdükleri sübuta, vasfa ve sair hususlara değinen temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Olayı müteakip, görevlilerce alınan 4.8.1999 günlü ifadesiyle, oluşu ve eylemin niteliğini açıklayıp şerikleri A. Y. ve S. S.'in isimlerini bildirmek suretiyle olayın etrafıyla meydana çıkmasına hizmet ve yardım etmiş bulunan sanık F. A. hakkında 1918 sayılı Yasanın 49/2. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
2-) Sanıklar hakkında toplu kaçakçılık suçundan mahkumiyet kararı verildiğine göre, 1918 sayılı Yasanın 46. maddesi uyarınca tek tazmini para cezasına hükmolunup, sanıklardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
3-) Karar tarihi itibariyle binde 54 yerine binde 45 üzerinden hesaplanması suretiyle nisbi harcın eksik tayini,
4-) 4421 sayılı Yasa ile değişik 647 sayılı Yasanın 5. maddesinde mahsup miktarlarının her yıl yeniden değerleme oranına göre artırılacağının öngörüldüğü cihetle, sanıkların tazmini para cezasını ödemede acze düşüp hapse çevrilmesi gereken tarihte yürürlükte olacak yeniden değerleme oranına göre infaz sırasında hesaplanması gerektiği gözetilerek, çevrili hapis süresinin gösterilmeyip hürriyeti bağlayıcı cezadan TCK.nun 59. maddesi ile indirim yapıldığından, ödemede acze düşülmesi halinde tazmini para cezasından anılan madde ile ve aynı oranda eksiltme yapılarak infazı gereken sürenin belirlenmesi gerektiğine işaret edilmesiyle yetinilmesi yerine, çevrili hapis süresinin gösterilmesi suretiyle infazı tahdit eder şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı ve
5-) Hükümden sonra 8.12.2001 tarihli resmi gazetede yayınlanarak 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 471. maddesinde özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkumiyet sebebiyle kısıtlı bulunan kişi üzerindeki vesayet, hapis halinin sona ermesiyle kendiliğinden ortadan kalkar hükmü getirilmiş olup, TCK.nun 33. maddesi yönünden sanıkların hukuki durumlarının buna göre değerlendirilmesinin gerekmesi,
Sonuç: Bozmayı icabettirmiş olup, sanık F. A. vekili, sanık A. Y. ve müdahil idare vekilinin temyiz dilekçeleri ve sanık F. A. vekilinin duruşmalı inceleme sırasında ileri sürdükleri temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.10.2002 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy