7. Ceza Dairesi 2007/14823 E., 2008/643 K. BANKACILIK CEZANIN BELİRLENMESİ KAZANÇ MÜSADERESİ ZİMMET
5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 55 ] 5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 61 ] 5411 S. BANKACILIK KANUNU [ Madde 160 ]
"İçtihat Metni"
5411 sayılı Kanun'a muhalefetten sanık Feyzullah hakkında yapılan duruşma sonunda; sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye dair (Muş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.03.2007 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının onama isteyen 18.10.2007 tarihli tebliğnamesiyle Daireye verilmekle, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
Sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine; ancak,
1- Suç ve karar tarihinde yürürlülükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde "Hakim somut olayda, suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suçun konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksirine dayalı kusurunun ağırlığını, failin güttüğü amaç ve saiki gözönünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı "belirler" şeklindeki düzenlemeden de anlaşılacağı üzere, temel ceza alt ve üst sınır arasında tayin edilirken fiilden kaynaklanan sebeplere dayanılması gerekirken, mağduru banka olan zimmet suçundan ceza tayininde, "paranın hesap sahipleri açısından emeklilik de dahil olmak üzere birtakım güvenceler bahşettiği ve sanığın eylemi ile bunların yok edildiğinden" ve "başka kişilere haksız kazanç sağlaması ve özel hayatına ilişkin hususlar" gibi şahsa bağlı ve ceza tayininde yasal olarak nazara alınamayacak nedenlerle üst sınıra yaklaşılarak teşdiden ceza tayini aynı gerekçelerin teselsülden dolayı cezalarda artırım yapılırken de kullanılması ve ayrıca gün para cezasına uygulanacak para miktarının belirlenmesinde sanığın ekonomik durumunun gözetilmesi yerine suça konu haksız menfaat tutarı ve sanığın mal varlığına bu paranın girmiş olması, sarf ve istihlak şeklinin esas alınması,
2- 5237 sayılı Kanun'un 55. maddesinde "Suçun işlenmesi ile elde edilen veya suçun konusunu oluşturan ya da suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaatler ile bunların değerlendirilmesi veya dönüştürülmesi sonucu ortaya çıkan ekonomik kazançların müsaderesine karar verilir. Bu fıkra hükmüne göre müsadere kararı verilebilmesi için maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilememesi gerekir" şeklindeki düzenleme dikkate alınmadan ve suçun mağduru olan ve zararının re'sen tazminine karar verilen bankanın sanıktan alacağını tahsilini engelleyecek şekilde sanığın suç konusu para ile satın aldığı arabasının zoralımına karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün (BOZULMASINA), 31.01.2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy