7. Ceza Dairesi 2008/19582 E., 2010/12958 K.
"İçtihat Metni"
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresi dolmuş ise de;
Halkın sosyal hayatını yansıtan insan yapısı araç ve gereçler dahil bilim, din ve mihaniki sanatlarla ilgili etnografik nitelikteki kültür varlıkları da 2863 sayılı Kanun'un 23. maddesi uyarınca korunması gerekli taşınır kültür var-lıklarındandır.
Aynı Kanun'un 25. maddesi, 23. maddede belirlenen korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıklarının Kültür Bakanlığı tarafından bilimsel esaslara göre tasnif ve tescile tabi tutulacağı genel hükmünü içermektedir. Bu nedenle etnografik nitelikteki kültür varlıklarının da 23. maddede açıklanan diğer tüm taşınır kültür varlıkları gibi korunması gerekli olup olmadığının belirlenmesi için tasnife tabi tutulmaları ve "müze koleksiyonlarını tamamlayıcı nitelikte oldukları ve belge değeri taşıdıkları" saptandığı takdirde tescil edilmeleri gereklidir. Tasnif sonucu tescil dışı bırakılan ve müzelere alınması gerekli görülmeyen etnoğrafik varlıklar 2863 sayılı Yasa kapsamı dışında bulunduğundan bu kültür varlıkları üzerinde sahipleri her tür tasarrufta bulunabilirler.
Tescili yapılan ancak müzelere alınmaları gerekli görülmeyen korunması gerekli etnoğrafik nitelikteki kültür varlıklarının ticareti ise, anılan Kanun'un 27. maddesi uyarınca Kültür Bakanlığı'nın iznine tabidir.
Yine 2863 sayılı Kanun'un 25. maddesi, 4. madde uyarınca Bakanlığa bildirilen ve 23. maddede belirlenen taşınır kültür ve tabiat varlıklarının tasnif ve tescile tabi tutulacağını öngörmüştür. Tasnif, incelenen taşınır kültür ve tabiat varlığının korunması gerekli olup olmadığının belirlenmesidir. Bu tasnif sonucunda gerekli görülenlerin belge ve envanter listeleri düzenlemek suretiyle tescili yapılır ve bunların birer nüshası müze dosyalarında muhafaza edilir. Devlet müzelerinde bulunması gerekli görülenler usulüne uygun biçimde ve 64. maddede yazılı koşullar uyarınca müzelere alınırlar, müzelere alınmasına gerek bulunmayanlar ise yukarıda açıklanan belgelerle sahiplerine iade olunur. Bu itibarla bir taşınır kültür varlığının hem tescil dışı olması ve hem de müzede korunması gerekli değer taşıması mümkün değildir. Zira tescil dışı bırakılan varlıklar, korunması gerekmeyen ve bu nedenle 2863 sayılı Kanun'un kapsamı dışında kalan kültür varlıklarıdır.
Bu açıklamaların ışığı altında, öncelikle sanıktan elde edilen ve 04.11.2002 günlü bilirkişi raporunda etnoğrafik eser niteliliğinde olduğu açıklanan raporun 1. ve 3. sırasında kayıtlı eşyanın, "Etnoğrafik Nitelikteki Taşınır Kültür Varlıkları Hakkındaki Yönetmelik"in 3. maddesi uyarınca müze koleksiyonlarını tamamlayıcı nitelikte ve belge değeri taşıyıp taşımadığı ve mevcut durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri ile 2863 sayılı Kanun kapsamına girip girmediği yine aynı bilirkişi raporunun 2, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 sırasında kayıtlı etüdlük malzeme ile 4, 5 ve 6. sırasında kayıtlı etüdlük eser niteliğinde olduğu belirlenen suça konu taşınır kültür varlıkları üzerinde yeniden üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, sonucuna göre yukarıdaki açıklamalar ışığında korunması gerekli kültür varlıkları olup olmadıklarının kesin biçimde saptanması gerekirken, bilirkişinin bu eserlerin tamamının 2863 sayılı Yasa'nın 6. maddesi kapsamında taşınır kültür varlığı olduğu, ancak eserlerin orijinalitesini kaybetmesi, alınıp satılması, yurtiçi dolaşımı olması nedeniyle müzelerde etüdlük eser olarak ayrılabileceği şeklindeki kendi içinde çelişkili olan görüşüne itibar edilerek eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün (BOZULMASINA), 21.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.