Kumar oynatmak suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 567/1, 72, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4/1.maddeleri gereğince 259.974.00 Türk Lirası hafif para cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 14.11.2003 tarihli ve 2003/1650 esas, 2003/1512 sayılı ceza kararnamesini müteakip, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe olan hükümlerinin belirlenmesi amacıyla yapılan uyarlama yargılaması sonucunda anılan Kanun'un sanık lehine hüküm getirmediği ancak 5083 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanun hükümlerine göre uyarlama yapılması gereğinden bahisle bu kez adı geçen sanığın 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 567/1, 72, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4/1.maddeleri gereğince 112,00 Yeni Türk Lirası hafif para cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 14.06.2005 tarihli ve 2003/1650 esas ve 2003/1512 sayılı ek kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 29.08.2013 gün ve 53816 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.09.2013 gün ve KYB. 2013-298174 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Tüm dosya kapsamına göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7.maddesinin başlığı, 5349 sayılı Kanunla "Hafif hapis ve hafif para cezalarının idari para cezasına dönüştürülmesi" olarak değiştirilerek aynı maddenin birinci fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür." hükmüne yer verildiği, kumar oynatmak eyleminin ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kumar oynanması için yer ve imkân sağlama" başlıklı 228.maddesinde düzenlendiği anlaşılmakla, mahkemesince önceki hükümde tespit edilen hafif para cezasının, 5237 sayılı Kanun'a göre lehe olduğunun değerlendirilmesi karşısında, 5252 sayılı Kanun'un 7.maddesinin birinci fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu ve idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
İddianameye, hükmü konusuna ve Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından verilen Dairelerin iş bölümüne ilişkin kararlara göre, inceleme görevi daha önce inceleme yapan Yargıtay Yüksek 2.Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy