MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 4733 sayılı kanuna muhalefet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Sanık ...'in temyizine göre yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın temyizi kabil olmadığı ve itiraz yolunun açık olduğu,kanun yollarına başvuru sırasında yapılan yanlışlığın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı gözetilerek, sanık ...'in temyizinin itiraz dilekçesi olarak değerlendirilip, merciince gereğinin yapılması için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,
II-Sanıklar ... ile ...'in bu sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükmünü temyizlerine gelince;
Sanık ...'in adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının askıda bir karar olup mahkumiyet hükmü sayılamayacağı,
Sanık...'in adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkasının olduğunun gözetilmeyerek tekerrür hükümlerinin uygulanmaması bununla beraber hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından,
Her iki sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili değerlendirmede; "Kaçağa konu eşyanın ticari mahiyet taşıyan ve kişisel kullanımı aşan miktarı" gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, kamu zararını tazmin etmediği gerekçesine de dayanılmış olması karşısında, yukarıda anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Sair temyiz itirazlarının reddine ancak,
Sanıklar hakkında verilen kısa süreli olmayan ve erteli hapis cezasının kanuni sonucu olarak kazanılmış hak teşkil etmeyen ve güvenlik tedbiri niteliğinde olan 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmaya karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanıklar ... ile ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; hüküm fıkrasının B-6.bendi ile C-6.bendinin sonuna "Sanığa verilen erteli hapis cezası yönünden; 5237 sayılı TCK'nun 53/1-a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, sanığın mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelendiğinden kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca hak yoksunluğuna tabi tutulmamasına" ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımların ise aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.