... ve ...'ın müşterek çocukları ...'dan topuk kanı alınması uygulamasını reddettiklerinden bahisle ... Valiliği Aile Danışma Merkezi Müdürlüğünün, yaşı küçük ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu kapsamında sağlık tedbirine karar verilmesi talebinde bulunması üzerine, tedbir talebinin kabulü ile ... hakkında 5395 sayılı Kanun'un 5/d maddesi gereğince sağlık tedbiri uygulanmasına ilişkin ... 1. Çocuk Mahkemesinin 11/12/2013 tarihli ve 2013/292 değişik iş sayılı kararına vaki itirazın reddine dair ... 2. Çocuk Mahkemesinin 12/02/2014 tarihli ve 2014/22 değişik iş sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığından verilen 22.04.2014 gün ve 28254 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2014 gün ve KYB. 2014-174605 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
5395 sayılı Kanun'un 2.maddesinde "Bu Kanun, korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında alınacak tedbirler ile suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulanacak güvenlik tedbirlerinin usûl ve esaslarına, çocuk mahkemelerinin kuruluş, görev ve yetkilerine ilişkin hükümleri kapsar." şeklindeki ..., aynı Kanun'un tanımlar başlıklı 3.maddesinde korunmaya ihtiyacı olan çocuğun, "bedensel, zihinsel, ahlaki, sosyal ve duygusal gelişimi ile kişisel güvenliği tehlikede olan, ihmal veya istismar edilen ya da suç mağduru çocuk" olarak tanımlanması ile 5.maddede yer alan "Koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun öncelikle kendi aile ortamında korunmasını sağlamaya yönelik danışmanlık, eğitim, bakım, sağlık ve barınma konularında alınacak tedbirlerdir. Bunlardan;
a)Danışmanlık tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimselere çocuk yetiştirme konusunda; çocuklara da eğitim ve gelişimleri ile ilgili sorunlarının çözümünde yol göstermeye,
b)Eğitim tedbiri, çocuğun bir eğitim kurumuna gündüzlü veya yatılı olarak devamına; iş ve meslek edinmesi amacıyla bir meslek veya sanat edinme kursuna gitmesine veya meslek sahibi bir ustanın yanına yahut kamuya ya da özel sektöre ait işyerlerine yerleştirilmesine,
c)Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine,
d)Sağlık tedbiri, çocuğun fiziksel ve ruhsal sağlığının korunması ve tedavisi için gerekli geçici veya sürekli tıbbî bakım ve rehabilitasyonuna, bağımlılık yapan maddeleri kullananların tedavilerinin yapılmasına,
e)Barınma tedbiri, barınma yeri olmayan çocuklu kimselere veya hayatı tehlikede olan hamile kadınlara uygun barınma yeri sağlamaya,
Yönelik tedbirdir.” Şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, dosya kapsamına göre, hakkında sağlık tedbiri kararı verilen çocuğun 5395 sayılı Kanun’un 5. maddesi uyarınca tedbir kararı alınması gerekli korunmaya muhtaç çocuk kapsamında olmadığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
5395 sayılı Kanunu’nun 2. maddesinde korunma ihtiyacı olan çocuğun; “ Bedensel, zihinsel, ahlaki, sosyal ve duygusal gelişimi ile kişisel güvenliği tehlikede olan, ihmal veya istismar edilen ya da suç mağduru çocuk” olarak tarif edildiği ve aynı kanuna dayanılarak çıkarılan Koruyucu ve Destekleyici Tedbir Kararlarının Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 4. maddesinde de korunmaya ihtiyacı olan çocuk yönünden aynı tanıma yer verildiği, anılan yönetmeliğin koruyucu ve destekleyici tedbirlerin kimler hakkında ve ne şekilde uygulanacağını düzenlediği, bu hükümlere göre... Bakanlığı düzenlemelerine aykırı olarak, çocukları yönünden topuk kanı alınması ve aşı uygulamalarını reddetmek suretiyle çocuğun bedensel ve zihinsel gelişiminin tehlikeye düşürebileceği gözetilerek, mahkemenin itirazcıların çocuklarını korunmaya ihtiyacı olan çocuk olarak değerlendirilip 5395 sayılı Kanun ve ilgili yönetmelik hükümleri uyarınca uygulama yapmasında yasa ve yönetmelik hükümlerine aykırı bir durumun bulunmadığı anlaşıldığından ve bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinin REDDİNE, 01.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.