(5237 S. K. m. 50, 52, 53) (5271 S. K. m. 42) (7201 S. K. m. 35)
Dava ve Karar: Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca eski hale getirme talebi hakkında karar verme görevi bulunmayan yerel mahkemenin 17/04/2014 tarih, 2013/461 Esas ve 2013/1112 sayılı kararı yok hükmünde kabul edilip kaldırılarak, sanık müdafiinin eski hale getirme isteminin incelenmesinde,
Sanık O.. M..'in duruşmada bildirdiği adresine çıkarılan gıyabi karar tebligatının taşındığından bahisle iade edilmesi üzerine anılan kararın Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği görülmüş ise de, Tebligat Kanunu'nun 6099 sayılı Yasa değişik 35. maddesi uyarınca tebligat yapılabilmesi için "adresini değiştiren kimsenin yeni adresini bildirmemesi ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin de tespit edilememesi" gerektiğinden sanığın duruşmada bildirdiği önceden geçerli bir tebligat da yapılmayan adresine gerekçeli kararın 7201 sayılı Kanunu'nun 35.maddesine göre yapılan tebliği usulsüz olduğundan sanık müdafiinin eski hale getirme isteği yerinde görülerek, öğrenme üzerine: yasal süresinde yapıldığı kabul edilen temyiz isteğinin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebi yerinde görülmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8.maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK.nın 318.maddesi uyarınca REDDİNE,
Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;
1-TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkiler ile 1. fıkrada yazılı diğer hak yoksunluklarından cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
2- Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nın 52/2 maddesi yerine TCK'nın 50/1-a maddesinin yazılması suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
3- Suç tarihi ve açılan davanın niteliğine göre, suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan TAPDK lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesi uyarınca, TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılarak, yerine "Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fikrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya, 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fikrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi, gün adli para cezasının paraya çevrildiği fıkradaki "TCK.nın 50/1-a maddesi" ibaresinin "TCK.nın 52/2. maddesi" şeklinde değiştirilmesi ile hükümden TAPDK lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün düzeltilerek ONANMASINA, 27.10.2015 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy