MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 4733 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Sanık ...'ın beraatine, diğer sanıklar hakkında hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Dava konusu müsaderesi talep edilen nakil aracı hakkında mahalinde her zaman bir karar verilebileceği gözetilerek yapılan temyiz incelemesinde;
I-Gümrük idaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermeyeceğinden müşteki vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Sanık ...'in hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;
Hükmü yasal süresi içinde temyiz etmeyen sanığın temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE
III-Sanık ...'un hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede ise;
Sanık hakkında sonuç ceza 3 yıl 20 gün hapis cezası yerine yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1-Dava konusu eşyanın müsaderesi yerine, imha suretiyle tasfiyesine karar verilmesi,
2-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
3- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca; TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılarak, yerine "24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine, "ifadesinin eklenmesi, hükümden gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkarılması ile dava konusu eşyanın tasfiyesine ilişkin kısmın "dava konusu eşyanın 5607 sayılı Yasa'nın 13.maddesi delaletiyle TCK'nın 54/1.maddesi uyarınca müsaderesine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/02/2016 günü oybirliği ile karar verildi.