MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 5607 sayılı Yasaya Muhalefet
HÜKÜM: Sanıklar ... ve ... hakkında ayrı ayrı hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanıklar ... ve ...'nın ayrı ayrı 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası yerine 1 yıl 15 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
I- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
II- Suç tarihinde onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümde TCK 53/4 fıkrasına aykırı olarak hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
III- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde " çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu taktirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır " şeklinde düzenleme yapılması karşısında, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceği ihtarının yapılamayacağı gözetilerek, ödenmeyen adli para cezasının mahallin en büyük mal memurluğunca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsiline" karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
IV- Dava konusu eşyanın müsaderesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde tasfiyesine de hükmedilmesi,
V- Malen sorumlunun aracın kaçak eşya nakline tahsis edildiğini bildiğine ve iyiniyetli olmadığına ilişkin dosya kapsamında delil bulunmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçe ile aracın sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı olup, sanıkların, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve malen sorumlunun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,
I- Sanıklar hakkında kurulan hükümden TCK.nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
II- Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın çıkartılması,
III- Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümden ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine dair ibarenin çıkarılması, yerine " suça sürüklenen çocuk tarafından adli para cezasının ödenmemesi halinde, tamamının mahallin en büyük mal memurluğunca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre tahsiline" ifadesinin eklenmesi,
IV- Hükmün müsadereye ilişkin fıkrasından tasfiyeye ilişkin ifadenin çıkartılması,
V- Nakil aracının müsaderesine ilişkin fıkranın hükümden çıkartılarak yerine " ... plakalı araç üzerindeki şerhin kaldırılarak sahibine iadesine" ibaresinin yazılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/05/2016 günü oybirliği ile karar verildi.