MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanıklar hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.11.2012 tarih ve 2012/96062012-9606 sayılı iddianamesiyle 4733 sayılı Kanun'un 8/4. maddesi uyarınca açılan kamu davası neticesinde; mahkemenin 09.05.2013 tarihli kararıyla her iki sanığın da mahkumiyetine karar verildiği, ancak hükmün sanık ... tarafından 16.05.2013 tarihinde temyiz edilmesi üzerine dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiğinden sanık ... müdafiinin sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu gerekçesiyle yaptığı 28.08.2013 tarihli temyiz başvurusunun ayrı bir gölge dosya üzerinden değerlendirilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesi nedeniyle sanık ... müdafiinin temyiz başvurusunun Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/370352 sayılı tebliğnamesi üzerinden incelenerek Dairemizin 2014/3328 Esas sırasına kaydedildiği, diğer sanık ... hakkındaki incelemenin ise Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2013/241227 sayılı tebliğnamesi üzerinden incelenerek Dairemizin 2014/3327 Esas sırasına kaydedildiği, dolayısıyla her iki dosyanın bağlantılı olduğu ve birlikte incelenmesi gerektiği anlaşılmakla aynı gün yapılan incelemelerinde;
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''12.10.2012'' yerine ''11.10.2012'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.
Nakil aracının iadesine karar verilmesi sebebiyle malen sorumlu ...'nün hükmü temyizde hukuki yararı bulunmadığından anılan temyiz yönünden inceleme yapılmamıştır.
Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinde;
Sanığın ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.02.2013 tarihli duruşmasında beyan ettiği adresine çıkan gerekçeli karar tebligatının, tebliğ imkansızlığı nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Yasası'nın 21/2. maddesi gereğince mahalle muhtarına tebliğ edilmesine rağmen haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırılmaması nedeniyle tebligatın usule uygun olmadığı anlaşılmakla, öğrenme üzerine sanık müdafiinin temyiz isteği yasal süresinde olduğu kabul edilerek temyiz talebinin reddine ilişkin 11.09.2013 tarihli ek karar kaldırılarak 09.05.2013 tarihli hükme yönelik yapılan incelemede,
Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.