Tebliğname No: 7 - 2013/345050
MAHKEMESİ : Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 21/04/2011
NUMARASI: 2010/977 (E) ve 2011/364 (K)
SUÇ: 5846 sayılı yasaya muhalefet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1-Sanık hakkında aynı neviden Dairemizin 2013/9889 esas sayılı dosyası kapsamında temyize konu Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/05/2012 tarih ve 2010/1052 Esas ve 2011/446 karar sayılı, 2013/10463 esas sayılı dosyası kapsamında temyize konu aynı mahkemenin 22/04/2011 tarih ve 2010/9H Esas ve 2011/370 karar sayılı ve 2013/12953 esas sayılı dosyası kapsamında temyize konu Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2011 tarih ve 2010/933 Esas ve 2011/515 karar sayılı davalarının da bulunduğu anlaşıldığından, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 38/04/2014 gün ve 2013/7- 591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildi gibi, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilerek TCK’nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartşılması gerektiğinden söz konusu davaların birleştirilmesi ile sonucuna göre sarığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2- TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
3- 4 gün adli para cezasının beher gün karşılığının 20 TL olarak belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 230/2-c ve 232/6.maddelerine aykırı davranılması,
Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/12/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.